Stosowanie wewnętrznych zasłon ocieniających, mających zmniejszyć zyski ciepła powstałe z promieniowania słonecznego jest dość skuteczne, jednak nie aż tak duże, jak zewnętrzne osłony ocieniające, stosowane zazwyczaj w klimacie tropikalnym i podzwrotnikowym. Na obszarze o klimacie umiarkowanym są używane najczęściej wewnętrzne osłony zacieniające lub popularne żaluzje. Istotne tu jest by były one wykonane z listewek o kolorze białym lub z aluminium o wypolerowanej powierzchni. Żaluzje powinny być tak skonstruowane, aby odbijały promieniowanie słoneczne na zewnątrz, by przez przestrzenie między listewkami nie dostawało się do pomieszczenia bezpośrednio promieniowanie. Rozgrzewające się pod wpływem promieni słonecznych żaluzje, stanowią dodatkowe źródło ciepła przekazywane drogą konwekcji i promieniowania. W takim układzie do pomieszczenia dochodzi około 53% strumienia ciepła w porównaniu do okna bez żaluzji. Najczęściej stosowane podwójne szyby w oknie redukują strumień ciepła przekazywany do pomieszczenia o ok. 15% w porównaniu z oknem o pojedynczej szybie.

Promieniowanie słoneczne przekazywane przez okno do pomieszczenia nie obciąża natychmiast systemu klimatyzacyjnego, ponieważ powietrze jest przezroczyste dla promieniowania słonecznego, a zmiana obciążenia cieplnego urządzenia klimatyzacyjnego jak wiadomo jest wywoływana przez zmianę temperatury powietrza w pomieszczeniu. Wzrost temperatury powietrza w pomieszczeniu spowodowany promieniowaniem słonecznym następuje dopiero po nagrzaniu mebli, podłogi ściany oraz innych elementów w pomieszczeniu. Dopiero wówczas powierzchnie tych ciał przekazują stopniowo ciepło powietrzu przez konwekcję.