Parowniki mokre konstrukcyjnie są bardzo podobne do parowników suchych zbudowanych z wężownic. Zasilane są z tzw. nadmiarem ciekłym czynnikiem chłodniczym, w wyniku czego wypływa z nich para mokra. Nadmiar czynnika to wielokrotność cyrkulacji. Ciekły czynnik chłodniczy krąży między parownikiem a oddzielaczem cieczy, natomiast para sucha nasycona przepływa do sprężarki.

Zalecana wielokrotność cyrkulacji jest w granicach 4-6. Powrót cieczy do parownika odbywa się przy użyciu pompy lub grawitacyjnie. Ciekły czynnik chłodniczy zasilający parownik jest dostarczany do niego poprzez przez oddzielacz cieczy

Rodzaj procesu wrzenia wpływa na efektywność wymiany ciepła w różnych typach parowników. Podczas wrzenia w dużej objętości zachodzi zjawisko separacji fazy ciekłej i parowej, dlatego proces wrzenia odbywa się wewnątrz objętości fazy ciekłej. W parownikach suchych oraz mokrych, które są zbudowane z rur poziomych, proces wrzenia występuje w tzw. przepływie dwufazowym.

W parownikach mokrych mamy jeszcze do czynienia z:

Przepływem rozwarstwionym, który pojawia się we wlotowej części wężownicy parownika

Przepływem pierścieniowym, który jest w pełni rozwiniętym przepływem dwufazowym.