Z połączenia skraplacza wężownicowego z chłodnią wieżową wody uzyskujemy skraplacz natryskowo-wyparny, gdzie para czynnika chłodniczego skrapla się wewnątrz poziomych rur tworzących wężownicę. W skraplaczu natryskowo-wyparnym woda jest pompowana ze zbiornika znajdującego się pod skraplaczem do dysz rozpylających, umieszczonych ponad wężownicą. Rozbryzgana w ten sposób woda spływa po zewnętrznej powierzchni rur wężownicy, odbierając ciepło skraplania pary czynnika chłodniczego, które z kolei jest przekazane jako utajone ciepło parowania do przepływającego przeciwprądowo powietrza, przedmuchiwanego przez zamontowany w omawianym skraplaczu wentylator.

Skraplacze natryskowo-wyparne są stosowane w średniej i dużej wielkości przemysłowych urządzeniach chłodniczych z uwagi na wymaganą małą ilość miejsca i niewielkie koszty inwestycyjne, dlatego też są powszechnie stosowane. Skraplacze natryskowo-wyparne są zazwyczaj montowane na dachach maszynowni chłodniczych lub podłoża w pobliżu maszynowni. Do wad można na pewno zaliczyć stosunkowo wysokie zużycie energii elektrycznej na napęd wentylatorów.